Reisboekhandel niet ongerust over reputatie Lonely Planet

Kwaliteit reisgidsen onomstreden ondanks onthullingen ‘foute auteur’…..

Onlangs liep de ijzersterke reputatie van de Lonely Planet reisgidsen een flinke deuk op. In zijn boek “Do Travelwriters go to Hell” verklaarde oud Lonely Planet auteur Thomas Kohnstamm dat hij de gids over Colombia geschreven had vanachter zijn bureau. Dat hij er zelfs nooit was geweest. CNN pikte het op en het was meteen wereldnieuws.

‘Bij de reisboekhandels zijn ze er niet zo van onder de indruk. Lonely Planet geeft zo’n 500 boeken uit en ze werken met 300 auteurs. Tja, dan kan er een auteur bij zitten die maar wat aanrommelt’, stelt Harry Berg van Reisboekhandel Stanley & Livingstone in Den Haag.Controle
‘Het is natuurlijk wel zaak dat Lonely Planet de controle aanscherpt als daar reden toe is, zodat dit soort lieden door de mand vallen. Want wat moet je met iemand die niet alleen zijn werkgever oplicht en de lezers, maar die daar ook nog trots op is.’

Brits
De Australische reisgidsenuitgever Lonely Planet werd vorig najaar door de oprichters Maureen en Tony Wheeler verkocht aan de BBC. Geen reden voor ongerustheid want uit Britse handen komt vaak iets goeds: kijk naar Rough Guide en Dorling Kindersley, die furore maakt met de in Nederland bekende Capitoolgidsen.
IJzersterke reputatie
Anky Szlapka van Reisboekhandel Pied à Terre in Amsterdam: ‘De kans dat mensen de Lonely Planets nu links laten liggen is klein want het merk heeft een ijzersterke reputatie. Wie ze ooit gebruikt heeft weet hoe goed ze zijn. Ze zijn in trek bij ettelijke doelgroepen: jongeren die alleen of met zijn tweetjes de grote wereld in trekken, dertigers die alleen op vakantie willen, vijftigers die zich vrij willen voelen, zeventigers die alleen in het leven zijn komen te staan en lekker op vakantie willen zonder de lasten van een groepsreis’.Onafhankelijk
Lonely Planet is volgens Szlapka één van de weinige gidsen die om de twee of vier jaar herschreven worden. ‘Het idee bij de gidsen is dat schrijvers nooit ergens gratis slapen of andere voordelen aannemen, ze moeten onafhankelijk zijn. Dat Kohnstamm dat wel gedaan heeft is tegen de interne regels van Lonely Planet.’